Conformiteit: tussen regelgeving en menselijk gedrag

Het woord conformiteit roept twee werelden op die nauwelijks verder uit elkaar lijken te liggen. Enerzijds verwijst het naar de strikte naleving van wet- en regelgeving binnen organisaties – het domein van compliance officers en auditoren. Anderzijds duidt het op de menselijke neiging om zich aan te passen aan groepsnormen, vaak ten koste van de eigen overtuiging. Beide betekenissen zijn echter nauwer met elkaar verbonden dan op het eerste gezicht lijkt.

In een tijd waarin organisaties worstelen met een overvloed aan regelgeving, groeit het besef dat conformiteit aan regels niet automatisch leidt tot integer handelen. Sterker nog: blinde regelgetrouwheid kan juist nieuwe problemen creëren. Wie enkel afvinkt wat verplicht is, mist de geest achter de wet. Tegelijkertijd zien we dat sociale druk binnen organisaties leidt tot zwijgen over misstanden. Conformisme wordt dan een obstakel voor daadwerkelijke verandering.

Het compliancelandschap in Nederland

De financiële sector liep voorop in het professionaliseren van compliance. Na de bankencrisis werd duidelijk dat naleving van regels cruciaal is voor het vertrouwen in financiële instellingen. Compliance-afdelingen groeiden uit tot volwaardige bedrijfsonderdelen met aanzienlijke invloed op de bedrijfsvoering.

Het werk van Michel Jurgens toont aan dat compliance meer omvat dan het simpelweg naleven van regels. Het vraagt om begrip van de context waarin die regels worden toegepast en de dilemma's die zich in de praktijk voordoen. Compliance officers bevinden zich regelmatig in een spagaat tussen wat de wet voorschrijft en wat werkbaar is binnen de organisatie.

Kritische stemmen: als compliance het probleem wordt

Niet iedereen is even enthousiast over de groeiende compliance-industrie. Critici waarschuwen dat de focus op regelnaleving kan leiden tot een afvinkmentaliteit waarbij organisaties uit het oog verliezen waar het werkelijk om gaat. Het echte doel – integer handelen en maatschappelijke waarde creëren – verdwijnt achter een stapel procedures en protocollen.

De vraag die Veerkracht oproept is fundamenteel: dient compliance de organisatie of is de organisatie gaan dienen aan compliance? Wanneer het nakomen van regels belangrijker wordt dan het bereiken van maatschappelijke doelen, is er iets misgegaan. Dit vraagstuk speelt in alle sectoren waar regelgeving een grote rol speelt.

De menselijke kant: conformisme in organisaties

Naast compliance als bedrijfsfunctie bestaat er een psychologische dimensie van conformiteit die minstens zo belangrijk is. Mensen passen zich aan groepsnormen aan, vaak zonder zich daar bewust van te zijn. Dit conformisme kan constructief werken – het zorgt voor sociale cohesie en efficiënte samenwerking. Maar het heeft ook een donkere kant.

In organisaties leidt conformisme ertoe dat medewerkers hun mond houden over misstanden. Ze zien dat iets niet klopt, maar durven niet tegen de stroom in te gaan. De druk om erbij te horen is sterker dan de behoefte om integer te handelen. Hier raakt de psychologische betekenis van conformiteit de bedrijfskundige betekenis van compliance.

De sociale psychologie heeft aangetoond dat conformisme een evolutionair voordeel bood: wie zich aanpaste aan de groep had meer overlevingskansen. In de moderne organisatie werkt dit mechanisme echter niet altijd in ons voordeel. Wanneer de groepsnorm is om problemen onder het tapijt te vegen, draagt conformisme bij aan het in stand houden van onwenselijke situaties.

De spanning tussen systeem en mens

Organisaties zitten gevangen in een paradox. Ze willen enerzijds dat medewerkers kritisch zijn en problemen aankaarten. Anderzijds verwachten ze dat iedereen zich houdt aan procedures en zich niet te veel bemoeit met zaken die buiten hun directe werkveld liggen. Deze tegenstrijdige verwachtingen leiden tot verwarring en frustratie.

De uitdaging voor moderne organisaties is om een cultuur te creëren waarin zowel naleving van regels als kritisch denken worden gestimuleerd. Dat vraagt om leiders die zelf het voorbeeld geven, die durven toe te geven dat ze het niet altijd weten, en die medewerkers de ruimte geven om af te wijken van procedures wanneer de situatie daarom vraagt.

Nieuwe perspectieven

Recent onderzoek toont aan dat de meest effectieve compliance-programma's niet degene zijn met de strengste regels, maar die waarin medewerkers begrijpen waarom bepaalde regels bestaan. Wanneer mensen het doel achter de regelgeving zien, neemt de naleving toe zonder dat er meer controle nodig is.

Naar een nieuwe balans

De toekomst van conformiteit ligt in het vinden van een nieuwe balans. Organisaties hebben structuur en regelgeving nodig – dat staat buiten kijf. Maar die structuur mag niet zo rigide worden dat er geen ruimte meer is voor professioneel oordeel en menselijk contact. Compliance-professionals moeten niet alleen waken over naleving, maar ook ambassadeurs zijn van de waarden die achter de regels schuilgaan.

Tegelijkertijd moeten we ons bewust blijven van de psychologische mechanismen die ons gedrag sturen. Conformisme is niet altijd slecht, maar we moeten waakzaam blijven voor momenten waarop aanpassing aan de groep ons ervan weerhoudt om het juiste te doen. Het vermogen om tegen de stroom in te zwemmen wanneer dat nodig is, vormt een cruciaal onderdeel van integriteit.

Uiteindelijk gaat conformiteit – in beide betekenissen – over de vraag hoe we samen willen leven en werken. Het antwoord op die vraag vereist zowel heldere regels als de moed om die regels ter discussie te stellen wanneer ze hun doel voorbij schieten. Dat is de werkelijke kunst van conformiteit: weten wanneer je moet meegaan en wanneer je moet afwijken.